1. 
   *جمعی از خانواده‌های جان باختگان سياسی در مخالفت با جنگ و تحريم از مردم ايران خواسته اند تا در هر محل، شهر و روستا که هستند، با تشکيل نهادهای خودجوش مستقل در برابر جنگ و جنگ طلبان مقاومت کنند.
   
   مردم عزيز ايران!
   
   ما عده‌ای از خانواده‌ها، مادران، همسران و فرزندان جانباختگان سياسی دوران ستم شاهی و دهه‌ی ۶۰ به پيروی از آرمان عزيزانمان که رفاه، بهروزي، صلح، آزادی و برابری برای مردم ايران و تمام بشريت بوده است؛ با توجه به شرايط بحرانی امروز ايران بر خود لازم ديديم بدين وسيله نسبت به خطرات فاجعه باری که زندگی و منافع مردم عزيزمان را تهديد مي‌کند، هشدار دهيم. از اين رو توجه مردم آگاه و فداکار و نيروهای فعال سياسی – اجتماعی ميهن‌مان را به نکات زير جلب مي‌کنيم:
   
   ۱. جنگ طلبان جهان به سردمداری نومحافظه کاران آمريکايي، برای تثبيت منافع اقتصادی و سياسی خود در منطقه، به ويژه ايران، با تاکيد بر سياست‌های يکجانبه گرايی در حال رقم زدن فاجعه‌ای مهلک مي‌باشند.
   
   تحريم و جنگ اسلحه‌ی اين سياست خانمان برانداز است. همانطور که در عراق شاهد بوديم، نتايج مرگبار اين سياست‌ها تنها گريبان مردم غيرنظامی را گرفته و باعث انهدام زيرساخت‌های حياتی کشور گرديده است.
   
   بيش از يک دهه تحريم رژيم صدام به فقر گسترده‌ی مردم و محروميت کودکان عراقی از تغذيه‌ی سالم و داروهای حياتی و در نتيجه فاجعه‌ی انسانی منجر شد. جنگ چهارساله‌ی اخير عراق نيز نتيجه‌ای جز کشتار وسيع و هرروزه‌ی انسان‌ها، برجای گذاردن هزاران معلول، ميليون‌ها آواره و نابودی زيرساخت‌های اقتصادی و اجتماعی کشور در بر نداشته است. فاجعه‌ای که تا ده‌ها سال بعد جبران ناپذير است. تمامی اين آسيب‌ها تنها شامل مردم بي‌پناه عراق و سرمايه‌های ملی آن گشته و سردمداران مستبد آن کشور در مقايسه با مردم، خسارات چندانی متحمل نشده‌اند. اکنون که تئوريسين‌های سياست نظامي‌گری در صدد تکرار سناريوی عراق در مورد کشور عزيزمان هستند، بروز چنين فاجعه‌ای با هيچ بها و بهانه‌ای قابل توجيه نيست. لذا مقابله با جنگ طلبی به هر شکل در داخل و خارج از کشور وظيفه‌ی خطير همه‌ی آزادی خواهان، عدالت طلبان است.
   
   ۲. از طرفی موضع گيری غلط و نابخردانه و طرح شعارهای تحريک آميز عده‌ای از مسؤولين ، زمينه‌ی تقويت موضع نيروهای جنگ طلب و جهت گيری افکار عمومی جهان عليه مردم صلح دوست کشورمان را فراهم آورده است. دولتی که در مقابل تهاجم نيروهای خارجي، طلب اتحاد و متابعت از خود مي‌نمايد، بايد بداند ملتی در مقابل تهديد‌های خارجی مقاومت خواهد نمود که به حقوق اساسی و خواست‌های واقعی اش توجه شود. اين حقوق اساسی که خواست دو انقلاب مشروطه و بهمن ۵۷ بود، عبارتند از: تامين رفاه و معيشت، امنيت اجتماعی و آزادي‌های تبيين شده در اعلاميه و ميثاق‌های جهانی حقوق بشر چون آزادی عقيده، آزادی بيان، آزادی مطبوعات، آزادی اجتماعات و مشارکت واقعی مردم در تعيين سرنوشت و سياست‌های کشور.
   
   آيا با سرکوب نهادهای مستقل مردمي، کارگران، دانشجويان، معلمان، فعالان زنان و ساير فعالان اجتماعی و به زندان افکندن آنها، اين خواست‌های بحق مردم اجابت شده است؟ ما معتقديم بهترين شيوه‌ی دستيابی به اين حقوق، تشکيل احزاب و نهادهای مستقل مردمی است که پژواک پيام عدالت طلبانه و صلح خواهانه‌ی مردم باشد.
   
   ما جمعی از خانواده‌های قربانيان سياسی که رنج‌ها و آلام زيادی در اين سال‌ها متحمل شده‌ايم، با اعمال هرگونه سياست جنگ طلبانه و تحريم اقتصادی که قربانيان آن تنها مردم ايران خواهند بود مخالفيم.
   
   ما به کسانی که چشم اميد به جنگ طلبان دوخته‌اند و در آرزوی بازگشت تحت لوای سرنيزه‌های آمريکايي، هستند، يادآور مي‌شويم که حافظه‌ی تاريخی مردم ايران زمينه‌ی شکل گيری کودتای ۲۸ مرداد و دخالت بيگانگان در آن را فراموش نکرده و توجيه گران چنين مداخلاتی را نخواهد بخشيد.
   
   هم ميهنان! در هر محل، شهر و روستا که هستيد، با تشکيل نهادهای خودجوش مستقل در برابر جنگ و جنگ طلبان ايستادگی کنيد.
   
   جمعی از خانواده‌های جان باختگان سياسی