لیست ممنوعیتهای طالبان برای زنان افغان به مناسبت کنفرانس کابل

انجمن حق زنان: در آستانه برگزاری کنفانس افغانستان در روز 20 ژوئن، دیده بان حقوق بشر با انتشار بیانیهای از سران دولتهای شرکت کننده  و به ویژه از حمید کرزای، خواسته است که در مذاکره با طالبان برای دستیابی به صلح، از قربانی کردن حقوق اندکی که زنان این کشور به دست آورده اند، خودداری کند.

شهرزادنیوز: از روز سه شنبه کنفرانس بین المللی افغانستان در کابل آغاز می شود. دیده بان حقوق بشر در این رابطه طی انتشار بیانیهای از سران دولتهای شرکت کننده در این کنفرانس و به ویژه از حمید کرزای، رئیس جمهور افغانستان، خواسته است که در مذاکره با طالبان برای دستیابی به صلح، از قربانی کردن حقوق اندکی که زنان این کشور به دست آورده اند، خودداری کند.

محور اصلی این کنفرانس، تدوین برنامهای برای واگذاری کنترل نظامی کشور تا سال 2014 به نیروهای افغانی است، اما  فعالان حقوق بشر نگران آنند که به ویژه زنان بهای سنگینی بابت دستیابی به توافق با طالبان، بپردازند.

به گزارش رسانهها، نام برخی از رهبران طالبان  هم اکنون از لیست ترور برداشته شده است.

برای یادآوری آنچه که طالبان در حق زنان انجام دادهاند، لیست نه چندان کوتاهی از ممنوعیتها و زنستیزیهای طالبان را در زیر میآوریم:

ممنوعیت مطلق کار زنان در خارج از خانه، ازجمله آموزگاران و مهندسین. تنها پرستاران در برخی بیمارستانها حق کار داشتند.

ممنوعیت مطلق هرگونه فعالیت خارج از خانه مگر به همراهی یک مرد محرم، مانند پدر، برادر و یا شوهر

ممنوعیت سخن گفتن زنان با فروشندگان مرد

ممنوعیت مراجعه به پزشکان مرد

ممنوعیت تحصیل در مدارس، دانشگاهها و مراکز آموزشی. طالبان، مدارس دخترانه را تبدیل به مکاتب قرآن کردند.

تحمیل پوشیدن برقع به زنان، که از نوک پا تا سر را می پوشاند.

شلاق زدن، کتک زدن و آزار زنانی که که پوشششان  با مقررات تعیین شده توسط طالبان ناهمخوانی داشت و یا بدون همراهی یک محرم از خانه خارج می شدند.

شلاق زدن زنان در ملا عام به خاطر دیده شدن مچ پا

سنگسار علنی زنان متهم به زنا

ممنوعیت استفاده از لوازم آرایش (بریدن انگشت برخی زنان به خاطر داشتن لاک ناخن)

ممنوعیت سخن گفتن و دست دادن با مردان نامحرم

ممنوعیت خنده به صدای بلند و شنیده شدن صدای زن توسط نامحرم

ممنوعیت پوشیدن کفشی که پاشنهاش هنگام راه رفتن صدا ایجاد کند. مردان نباید صدای پای زنان را بشنوند.

ممنوعیت استفاده از تاکسی بدون همراهی یک محرم

ممنوعیت حضور زنان در رادیو، تلویزیون و هر نوع وسیله ارتباطی

ممنوعیت ورزش و یا وارد شدن به یک باشگاه ورزشی

ممنوعیت دوچرخه سواری و موتور سواری، حتی به همراه شوهر

ممنوعیت پوشیدن لباس با رنگ های شاد، رنگ های شاد تحریک جنسی ایجاد می کنند

ممنوعیت اجتماع زنان برای جشن و شادی

ممنوعیت شستن لباس کنار رودخانه و یا در مکانی عمومی

تغییر نام  اماکنی که کلمه زنان رد نامشان باشد. تغییر نام "باغ زنان" به "باغ بهاران"

ممنوعیت ظاهر شدن شدن زنان در بالکنها

رنگ کردن اجباری شیشه های پنجره تا زنان از بیرون دیده نشوند.

ممنوعیت اندازهگیری بدن و یا دوختن لباس برای زنان توسط مردان

ممنوعیت استفاده از حمامهای عمومی برای زنان

ممنوعیت سوار شدن زنان و مردان در یک اتوبوس. اتوبوسها باید مینوشتند: تنها برای مردان و یا تنها برای زنان

ممنوعیت پوشیدن شلوارهای گشاد، حتی زیر برقع

ممنوعیت عکاسی و یا فیلمبرداری از زنان

ممنوعیت چاپ عکس زنان در روزنامهها و کتابها و آویختن آنها در منازل و مغازهها.

ممنوعیتهای عمومی

افزون بر موارد بالا، طالبان ممنوعیتها و فرامینی هم برای عموم مردم برقرار کرده بودند، که از جمله آنها میتوان به موارد زیر اشاره کرد:

ممنوعیت شنیدن موزیک، ممنوعیت تماشای فیلم، تلویزیون و ویدئو، ممنوعیت برپاکردن جشن نوروز، جشن اول ماه مه، اجبار تغییر نامهای غیر اسلامی به نامهای اسلامی، زدن موهای جوانان، پوشش لباس سنتی برای مردان و پوشاندن سر، تعیین حداقل درازای ریش مردان به اندازه  یک مشت، شرکت روزانه در پنج وعده نماز در مسجد، ممنوعیت پرندهبازی و کفتربازی، تشویق ورزشکاران تنها با فریاد الله اکبر، ممنوعیت هوا کردن بادبادک، اعدام دارندگان کتب و  ادبیات ممنوعه، اعدام تغییر دین دهندگان (مرتدین)، عمامه گذاشتن همه دانشجویان مرد: بدون عمامه، بدون تحصیل!

اجبار پیروان مذاهب دیگر به داشتن  علامتی زرد بر لباس.