دان= ;ش آموز = اخراجی: بخش = اول بی = عدالتی، بخش = دوم = نابرابری، = بخش سوم = خشونت

دانش=20 آموز اخراجی: = بخش اول بی = عدالتی، بخش = دوم = نابرابری، = بخش سوم = خشونت

آتنا = بهمنی دانش = آموز اخراجی = شهر بندر = عباس و دختر = سما بهمنی = فعال حقوق=20 بشر که هم = اکنون به = دلیل فعالت = حقوق بشری در = زندان = مهاباد به سر = می برد در = نامه ای=20 به فرزاد = کمانگر معلم = اعدامی کرد، = روز معلم را = به وی تبریک = گفته است.

متن کامل = نامه این = دانش آموز که = به دلیل = فعالیت حقوق = بشری مادرش = از=20 مدرسه اخراج = شده است، به = این قرار = است.

سلام ای = آموزگار = کلاس ما در = مدرسه ی = خورشید. = امروز روز = توست. روزی = که=20 باید تو را = سپاس گفت و = قدر دانست. = من هیچ هدیه = ای نیافتم = که در شان تو = باشد.=20 آخر هیچ هدیه = ای که با = ارده ی تو = برابر باشد، = نیست که = تقدیم دستان = پرمهرت کنم. = از=20 برایت نوشتم = با قلمی که = روزی تو خود = در دستانم = نهادی و = نوشتن را به = من و=20 هزاران من = دیگرآموختی. = دیروز این تو = بودی که بر = سطح سیه تخته = ی سیاه = الفبای = سپیدی=20 را حک کردی و = امروز در = نبودنت = سیاهی تخته = سیاه به یک = خلا می ماند. = آن روز تو = بودی=20 که میله های = قفس را از = دور پرنده ای = در نقاشی = شاگردت خط = زدی. امروز = این تویی که = خود=20 پرنده گشته = ای در میان = قفس. یاد = روزهایی به = خیر که به = شاگردانت = سرمشق زندگی = می دادی=20 و از آن ها می = خواستی به = عنوان = تمرین، حاصل = جمع دسته ی = شقایق را = حساب کنند. = هنوز=20 یادت هست زنگ = تفریح با = شاگردانت با = چه شور و = هیجانی از = کلاس بیرون = می دویدی. ای = کاش=20 یک بار دیگر = سر کلاس = ریاضی حاصل = ضرب زمین در = ضربان دل ها = را حساب می = کردی و = دوباره=20 اولین سوال = امتحانی ات = خانه ی دوست = کجاست می = گذاردی. کاش = می شد یک بار = دیگر سر کلاس = دینی بگویی = من مسلمانم = قبله ام یک = گل سرخ... اما = حیف حیف که = ایام خوش = گذشته دگر=20 تکرار = نخواهد شد. = حیف که از = این پس نه تو = پشت میزت می = نشینی نه من = پشت نیمکت. = از=20 این پس نه تو = روز معلم = هدیه می گیری = و نه من روز = دانش آموز.

معلم ای که = به من راه و = رسم آزادگی = آموختی، درس = شجاعت را و = طریقه ی=20 زندگی کردن = را. اگر هنوز = هم قادری که = پاسخگوی = پرسش های = کودکانه ی من = باشی به من = بگو=20 که قانون چند = بخش است. = احتمالا = پاسخ دهی قا- = نون. دو بخش = است. این = چیزی است که = کتاب=20 ها به ما = آموخته ات = اما درس = زندگی چیز = دیگری است. = در درس زندگی = و ادبیات = جمهوریت ما=20 قانون پنج = بخش است بخش = اول بی = عدالتی، بخش = دوم = نابرابری، = بخش سوم = خشونت، بخش = چهارم=20 طبقه ی = اجتماعی و = بخش پنجم و = سرنوشت ساز = پول. می بینی = حتی ادبیات = را هم زیر = سوال=20 برده اند. = فقط متعجب = نشو اگر = فهمیدی = 2ضربدر 2 برای = بچه های فقرا = چهار تا می = شود و=20 برای = ثروتمندان = چهارصد تا! = تو به = شاگردانت = واقعتیت ها = را آموختی و = ندانستی که = این=20 جامعه دروغ = می طلبد و = امروز با مشت = و لگد خوب = پاسخ خوبی = هایت را د = ادند. آری؛ = ای=20 معلم درس = انسانیت، ای = که آموختی که = قفس چیز بدی = است، و تویی = که گفتی باید = تلاش را=20 در پشتکار = ضرب کرد و با = امید و ایمان = جمع کرد و = منهای بدی ها = کرد تا برابر = شود با=20 موفقیت.

دیدی که = امروز به جرم = انسانیت و = تلاش و = پشتکار و خط = زدن = نابرابری ها = تو=20 را هم چون = کبوتری در = قفس = انداختند. تو = همیشه عادت = داشتی که از = خوبی ها و = پاکی ها=20 سخن بگویی. = اما من یک = سوال دارم که = زیاد خوب = نیست؛ آیا = هنوز می توان = امیدوار = بود؟=20 می دانم چه = خواهی گفت: = آزی می توان. = اما هنگام = گفتن این = جمله لرزشی = در صدایت = پدیدار=20 خواهد گشت = چرا که تو هم = شک داری اما = خیالت راحت. = ما حتی اگر = امید هم = نداشته = باشیم=20 هنوز یکدیگر = را داریم. = مطمئن باش که = تو گرچه پشت = دیوارهای = خشن و میله = های سردی و=20 شاگردانت = این بیرون = اما هنوز = بهترین = آموزگار این = زمانه ای. = چرا که تو = آموختی که=20 باید صبور = بود، باید = واقع گرا بود = و بابد حقیقت = ها را گفت. تو = همان داستان = های=20 قدیمی را در = مورد دیو سیه = نقل کردی اما = با این تفاوت = که در داستان = تو، هرچند = پایانش=20 ناپیداست = اما دیو سیاه = مغلوب افکار = سپید شد. = همین است که = تو آنجایی = چرا که = افکارت=20 روشن بود و = قلمت شاخه ی = نور. تو در = جستجوی = آزادی اسیر = شدی اما هنوز = هرآنچه = آموخته=20 ایم در بیرون = در جریان است = و تک تک غنچه = ها آموخته = هایت را به = گوش هم می = رسانند و=20 با اینکه = دیوارهای = دورت = بلنداند اما = روح والای تو = از این = دیوراها نیز = بلند تر=20 است.

اما بدان = آموزگار = جوانمردی و = مردانگی، تو = جنجال = برانگیز شدی = چرا که=20 حقیقت طلب = بودی و با = اینکه خود = اسیری، تو = آزادگی را به = همگان = آموختی. پس = لایق آنی=20 که بشنوی = صدای تک تک = گلبرگ های گل = رز، قطرات = شبنم و = پرستوها را = که به تو می = گویند:=20 روزت = مبارک.

آتنا = بهمنی، دانش = آموز اخراجی = بندر = عباس