کشورهای
مناسب برای
زنان
جس الیسون
/ ترجمه
شهرزادنیوز, ٢١
مهر ١٣٩٠
انجمن
حق زنان: برای
سنجش درجه
پیشرفت زنان،
نیوزویک 165
کشور را در 5
زمینهی مؤثر
بر زندگی
زنان، بررسی
کرده است:
حقوق قانونی،
مشارکت در
بازار کار،
قدرت سیاسی و
دسترسی به
آموزش و خدمات
بهداشتی. با
در نظر گرفتن
اطلاعات
سازمان ملل و
فوروم جهانی اقتصاد،
و همچنین
مشاوره با
کارشناسان و
آکادمیسینها،
28 عامل را
بررسی کرده
ایم تا به
طبقهبندی
کشورها بپردازیم.
شهرزادنیوز: با
گذشت بیش از
یک دهه از قرن
بیست و یکم،
میتوان
پیشرفتهای
زنان را در
زمینههای
مختلف دید و
جشن گرفت. آنان
از تایلند
گرفته تا
برزیل، از
کستاریکا گرفته
تا استرالیا،
مشاغل بالای
سیاسی را در
دست دارند. یک
زن در رأس
صندوق بینالمللی
پول قرار
دارد؛ دیگری
جایزه نوبل اقتصاد
را گرفته است.
میلیاردرهای
خودساخته پکن،
مخترعان
تکنیکی در
"سیلیکون
ولی"، پیشگامان
دادخواهی در
غنا - در این
زمینهها و
عرصههای
بیشمار دیگر،
زنان مهر خود
را میکوبند.
بدترین
و بهترین مکان
برای زن بودن
اما
زیاد خوشحال
نشوید. درعربستان
سعودی زنان
اجازه ندارند
رانندگی کنند.
در پاکستان
سالانه هزار زن
بر اثر قتلهای
ناموسی کشته
میشوند. و در
سومالی 95 درصد
زنان در معرض
ناقصسازی
جنسی هستند.
در کشورهای
پیشرفته
دستمزد و قدرت
سیاسی زنان به
پای مردان نمیرسد.
نرخ فقر در
میان زنان
ایالات متحده
در سال گذشته
به 5 / 14 درصد
رسید، یعنی
بالاترین رقم
در 17 سال گذشته.
برای
سنجش درجه
پیشرفت زنان،
نیوزویک 165
کشور را در 5
زمینهی مؤثر
بر زندگی
زنان، بررسی
کرده است:
حقوق قانونی،
مشارکت در
بازار کار،
قدرت سیاسی و
دسترسی به
آموزش و خدمات
بهداشتی. با
در نظر گرفتن
اطلاعات
سازمان ملل و
فوروم جهانی
اقتصاد، و
همچنین
مشاوره با
کارشناسان و
آکادمیسینها،
28 عامل را
بررسی کرده
ایم تا به
طبقهبندی
کشورها بپردازیم.
کشورهای
رده بالای
جدول کشورهای
غربی هستند؛
جایی که تبعیض
علیه زنان غیر
قانونی است و
در قانون
اساسی حقوق برابر
تضمین شده
است. اما چند
مورد حیرتانگیز
وجود داشت.
برخی از این
کشورهای رده بالای
جدول در زمینه
حضور زنان در
سیاست و بازار
کار امتیازات
نسبتا کمی
داشتند. کانادا
از نظر قدرت
سیاسی در رده 26
ششم و پس از کشورهایی
مانند کوبا و
بوروندی قرار
دارد. آیا می
شود نتیجه
گرفت که وجود زنی
در پستهای
رهبری کشور به
معنای زندگی
بهتر برای همه
زنان است؟ آن -
ماری گوتس،
مشاور صلح و
امنیت برای
زنان سازمان ملل،
میگوید:
"تلاش برای
تعیین کمیت یا
سنجش تأثیر زنان
در سیاست
دشوار است،
زیرا در
کشورهای
معدودی تعداد
زنان در سیاست
به حدی رسیده
است که تفاوتی
ایجاد شود."
البته
هیچ ایندکسی نمیتواند
همه چیز را توضیح
دهد. اعلام
این که نحوه
برخورد کشوری
با نیمی از جمعیتاش
بهتر از کشور
دیگریست،
مستلزم اتکا
به موارد و
کلیات گستردهتریست.
(تجربه یک
خدمتکار
خانگی قابل
مقایسه با
تجربه یک مدیر
لیسانسه
نیست، حتا اگر
حقوق شهروندیشان
یکسان باشد).
برخی چیزها را
به سادگی نمیتوان
سنجید. (آیا
بچه نزد مادربزرگ
و پدر بزرگ از
مراقبت بهتری
برخوردار است
یا با تخصیص
سوبسیدها و مهدکودکهای
دولتی؟) و
مقایسههای
فرا فرهنگی هم
نمیتوانند
پاسخگوی
اختلاف نظرات باشند.
(چه کسی بیشتر
تحت ستم است:
دختری که مینیژوپ
میپوشد یا آن
که حجاب بر سر
دارد؟)
با
وجود این،
برخی نتایج آشکار
هستند. هرچند
برخی نتیجهگیریها
روشن نیستند.
از یک نظر،
ایندکس ما را
یک اظهار نظر
ساده اما عمیق
هیلاری
کلینتون در هفته
پیش در نشست
"سازمان
همکاریهای اقتصادی
آسیا -
اقیانوسیه"
تقویت میکند؛
وی نقطه عطفی
را برای تغییر
در وضعیت زنان
اعلام کرد:
"زمانی که
پتانسیل
اقتصادی زنان
را آزاد کنیم،
کارکرد
اقتصادی
جامعه، کشور و
دنیا را ارتقا
میدهیم."
"وقتی زنان به
مشاغل و زندگی
اقتصادی دسترسی
بیشتری
داشته باشند،
تأثیر محرک و
گسترشیابندهای
میگذارند:
ثبات سیاسی
بیشتر. درگیری
نظامی کمتر.
غذای بیشتر.
تحصیلات بیشتر
برای کودکان.
با تقویت و
جهت دادن به
توان اقتصادی
زنان، همه
مردم از فرصتها
و امکانات بیشتری
برخوردار
خواهند شد."
زنان
در مشاغل
بالا: ظهور
رهبران زن
در
واقع 20 کشور
رده بالای
جدول،
کشورهایی
هستند که در
آنها
دمکراسی
برقرار است و
تولید ناخالص
ملی بالای 200
میلیارد دلار
است. یکی از
علل عمده شکوفایی
اقتصادی با
مشارکت زنان،
این است که
زنان 90 درصد
درآمدشان را
مجددا برای اطرافیان
و خانواده
سرمایهگذاری
میکنند که
این رقم در
مورد مردان کمتر
از 40 درصد است.
کشورهای ردههای
پایین کشورهای
فقیری هستند
که در برخی
موارد بر اثر جنگ
از هم گسیخته
شدهاند و
عمدتا به کمکهای
غرب متکی
هستند.
افغانستان
یکی از بالاترین
نرخهای مرگ و
میر مادران را
در جهان دارد.
در چاد که
درآمد سرانه
سالانه هر فرد
164 دلار است،
زنان باید
برای افتتاح
حساب بانکی
باید از
شوهرشان
اجازه بگیرند،
و فقط 20 درصد از
زنان بالغ باسوادند.
پس تعجبی
ندارد که شرکتهای
غیر انتفاعی
جهان توجه خود
را معطوف زنان
و دختران میکنند.
در این هفته
"ابتکار
جهانی
کلینتون"، با
بیش از 50
برنامه جدید،
از جمله کنترل
و کاهش خشونت
جنسی در
هائیتی و تلاش
برای پایان
بخشیدن به
ازدواج
کودکان، کار
خود را آغاز
کرد.
در
تحقیق ما
کشوری که حاوی
مهمترین درسهاست
در بالا یا
پایین جدول
قرار ندارد،
گرچه یک دهه
پیش در پایینترین
ردهها بود.
در سال 2003، پس از
دهها سال جنگ
داخلی، دولت
موقت روآندا قانونی
گذراند که به
موجب آن یک
سوم کرسیهای
مجلس به زنان
اختصاص یافت.
امروزه بیش از
50 درصد
نمایندگان
مجلس زنان
هستند و تعداد
دانشآموزان
دختر و پسر
مدارس متوسطه،
مساوی است.
سال پیش فوروم
اقتصاد جهانی
روآندا را در
میان کشورهای
آفریقای شرقی،
اولین کشور از
نظر ابتکار
اقتصادی اعلام
کرد.
با
آغاز بهار
عربی، درسهایی
نیز میتوان
از خاورمیانه
گرفت. در این
کشورها، از همان
آغاز، برابری جنسیتی
در صدر خواستههایشان
قرار نداشت.
اما نباید
چنین باشد. به
گفته ملانی ورویر،
سفیر مسایل
زنان در وزارت
امور خارجه
ایالات متحده:
"سرزندگی این دمکراسیهای
بالقوه به
مشارکت زنان
بستگی خواهد
داشت." یا به
گفته گوتس:
"اگر زنان را
در روند
بازسازی
دخالت ندهید،
مثل آن است که
بخواهید بند
کفشتان را با
یک دست ببندید."
منبع: مجله
نیوزویک
تیتر
اصلی: جایی که
زنان دارند
برنده میشوند